Skip navigation links
صفحه اصلی
حوزه ریاست
معاونت ها
دانشکده ها
دانشجویان
استادان
همایشها و سمینارها
نشریات علمی پژوهشی
تماس با ما
Skip navigation links
معرفی ریاست
پیام ریاست دانشگاه
هیات امنا
اداره فناوری اطلاعات و ارتباطات
دفترگزینش و کارگروه صلاحیت عمومی استان کردستان
چشم انداز و مأموریت های دانشگاه
دفتر هم انديشي
چارت و تشکيلات
حراست
دفتر روابط عمومي
ارتباط مستقیم با ریاست دانشگاه
اداره شاهد و ایثارگران
صفحه اصلی سامانه
اداره کل امور ورزشی
صفحه اصلی سامانه
اخبار و رویدادها
لینکهای مفید
مطالب علمی
چارت سازمانی
پژوهشکده تربیت بدنی
معاونت ورزش دانشگاه آزاد
پنجمین جشنواره فرهیختگان دانشگاه آزاد اسلامی
پیام ریاست دانشگاه 
 

چرا نزد اهل علم و تحقيق باور به قداست مهرماه  واجد اعتبار و اعتقاد است ؟

     وقتي اراده الهي بر خلق آدم ابوالبشر تعلق گرفت و با تعريض ملائك و ديگر مخلوقاتِ پيش از آدم مواجه شد كه مي‌فرمودند : ما به عبديّت و عبادت حق­­تعالي كفايت مي­كنيم، چرا به آفرينش مخلوقي كه عامل فتنه و فساد و عصيان و تباهي است اصرار دارند، حضرت حق پاسخ مي­فرمايد كه اين مخلوق بر مفاهيمي آگاهي دارد كه شما نمي‌دانيد و از اين رو در تفاسير و روايات مختلف آمده است كه حق تعالي آدمي را تحت تعليم قرار داد تا به اذن الهي بر اسماء الله اشراف يافته و ترجيح وي به احراز مقام " خليفه اللهي " آشكار شده و به ثبوت برسد و از اين طريق نسبت او به قرب الهي بر ديگر مخلوقات هويدا شود.

     همين تفاسير و روايات در تبيين مفهوم اسماءالله، اين عبارت را به علم آدم نسبت به رموز و اسرار الهي در خلق كون و مكان، كائنات و نظم حاكم بر ساختار آنها و مسيري كه در راستاي كمال و" ارجعي الي ربك" طي خواهد شد تفسير نموده­اند.

      برخي حُكما در علوم عقلي و نقلي براساس همين باور، عقيده دارند كه ابناي بشر در مسير كشف و شهود حقايق و گسترش حوزه­هاي علم ودانش، در واقع به دريافت و خلق علوم و فنون مشغول نبوده، بلكه به ياد آوري و شناخت دوباره نسبت به دانشهاي به فراموشي سپرده شده و نسيان يافتة خود اشتغال دارند. شايد سِرّ گزينش نام انسان براي اين برترين مخلوقِ خدايي هم، در همين مفهوم « دچار نسيان شده » نهفته باشد.

     حال اگر به موازات پذيرش اين تفسير سمبليك و نمادين از عبارت « معرفت الله » يا به تعبير ديگر همان مفهوم « اسماءالله » و« اسرار الهي » به مانند عُرفا ، اُدبا و شُعراي متصل به  چشمه­سار معارف ديني بپذيريم كه علم ومعرفت الهي، همان امانت بر ذمه آدم ابوالبشر است، چنانكه حافظ عليه الرحمه مي­فرمايد : " آسمان بار امانت نتوانست كشيد / قرعه كار به  نام من ديوانه زدند" آنگاه مي توانيم بدرستي نتيجه بگيريم كه هر گونه تلاش در جهت توسع و تعالي علوم، بدان گونه كه مُقام عُلما متولّي آن مي­باشند، حركت در راستاي قرب الهي و وصول به مقام عبديّت است و بيهوده نيست كه دوات قلم عُلما در دين خدا، بنا به فرمايش نبي­الله بر خون شُهدا ارجح است.

      و اگر شيخ اجل، سعدي عليه الرحمه آورده است كه: " برگ درختان سبز در نظر هوشيار/ هر ورقش دفتريست معرفت كردگار" و مولاناي بزرگ روم مي­فرمايد كه : " اي برادر تو همه انديشه­اي/ مابقي را استخوان و ريشه­اي" و پيامبر عزيز اسلام (ص) به حكمت واسعه يادآور مي شود كه : « تفكر ساعه خير من عباده سنه » به اين نتيجه بديهي مي­رسيم كه اگر به قوه دراكه و انديشة ژرف،‌ در اوراق دفتر علم و معرفت نگريسته باشيم، همانا در حمل بار امانت الهي به سمت سر منزل مقصودريا، هوشياري  بخرج داده­ايم و حق مطلب را به­عمل آورده­ و اداي وظيفه كرده­ايم در مقام بندگي و اثبات شايستگي در شأن خلافت حقّ­تعالي.

       اكنون، و از اين منظر جاي اين پرسش باقي­ست كه ­ارزش گذاري ايّام و اوقاتي كه هر كدام در مسير كسب علم و دانش سپري    كرده­ايم و يا بيش و پيش از آن، قدر ساعات و دقايقي را كه به ديگر بندگان خدا در حال تعليم و تدريس از عمر خود مصروف كرده­ايم چگونه بايد ارزيابي كنيم؟

       آنجا كه پيامبر اكرم (ص)، رسول گرامي اسلام بر مبعوث شدن خود، به­عنوان معلّم مي­بالد و مي­فرمايد: «إنما بعثتُ معلّما» و يا حضرت اميرالمؤمنين (ع) خود را الي الأبد مديون و مرهون كسي مي­داند كه نكته­اي ارزنده به او آموخته باشد؛ بنده خاطي و قاصر درگاه چگونه بايد شكرگذار سعادتي باشد كه در پرتو الطاف خداوندي شامل حال او شده، و به هر تقدير او را در مسير كسب علم و نشر آن، به توفيق عامليّت، ممتاز ساخته است؟

       آيا با اعتقاد به اين آموزه­هاي ارزندة ديني و معرفتي، نبايد فرصت حيات را به­عنوان مجال مطالعه و تحقيق و حضور در كلاس و كارگاه جهان براي وصول به معرفت الهي، شناخت و اتصال به ذات اقدس حضرت سبحان تلقي كرده و ارزيابي كنيم؟

      آيا در پرتو چنين باوري، ورودمان به مهرماه و آغاز سال تحصيلي، ايّام و اوقات ارزشمند و مقدسي، حاوي حرمت و فرصت احياي انديشه­هاي پاك و آموزشهاي آسماني نخواهد بود؟

      براستي قرار گرفتن در دايره فضل و فيض چنين ايّام و اوقاتي، چه در كسوت معلّم و چه در جايگاه متعلّم، براي همه ما شايستة برگزاري جشن و در خور شادمانيهاي وصف­ناپذير نخواهد بود؟...

    

 

 
لینک های مفید | حسابرسي مشتركين اينترنت | پست الکترونیک | کتابخانه دانشگاه | کتابخانه دیجیتال | سامانه ثبت نام | همایش ها و سمینارها | اعضای هیات علمی

تمامی حقوق برای دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج محفوظ است.