جمعه، 21 شهریور 1399

واقعیت وارونه در دیپلماسی از زبان دکتر سمیرا دهقانی ، رییس دانشگاه آزاد اسلامی واحد قروه


با نگاهی به سیر حرکتی دیپلماسی غرب در گذشته نه چندان دور، عبرت های غیرقابل انکاری در مقابل دید افکار عمومی جهان گذاشته شده است و امروز غربگراها درصدد نادیده گرفته آن هستند .
محمد قذافی با طناب پوسیده غرب به سمت اعتماد به غرب رفت و داوطلبانه به سمت تعطیلی تاسیسات هسته ای رفت که بعد از هشت ماه جنگ انقلابیون لیبی توسط هدایت همان غرب به مخفی گاه او یورش و با فجیع ترین روش به کام مرگ رفت. قذافی اولین نفری نبود که به غرب اعتماد کرد، بلکه گورباچوف با اصلاحات سیاسی خواست دیوار بی اعتمادی با غرب را بردارد و شد آخرین رهبر اتحاد جماهیر شوروی. صدام حسین هم یک زمانی به غرب اعتماد کرد و جنگ هشت ساله علیه ایران راه انداخت و در نهایت توسط همین غرب ساقط شد.
جالب آنجاست که غربگراها مدعی هستند باید پای دیپلماسی بر زمین سفت واقعیات باشد و تجربه گرایی را به رخ می کشند در حالیکه واقعیات، همین عبرت های تلخ است که هرچندسال یکبار برخی از سیاستمداران را با ملت های آنان به کام خود فرو می برد...
آیا اگر پای دیپلماسی بر زمین سفت واقعیات می بود، اینگونه سیاستمداران غرب گرا با ملت های آنان نابود می شدند؟
واقعیات وارونه ، ابزار دیپلماسی غرب گراهاست که با وارونه کردن حقایق به سمت فریب ملت های خود سوق پیدا می کنند  و زمانیکه حقایق آشکار می شود که در کام خیانت غرب، ظرفیت های ملت ها نابود شده است!
ارمغان واقعیات وارونه در دیپلماسی؛ فقر، تورم، بیکاری، شکاف طبقاتی، سرکوب ظرفیت های داخلی، تهاجم فرهنگی، وابستگی، غارت منابع، فرار مغزها، ناامیدی، اغتشاش و ناامنی می باشد.
آیا باز هم ملت ها می توانند دست سیاستمداران خود را  به سمت غرب برای پنهان کردن ناکارآمدی ها و بی کفایتی های آنان تحمل نمایند؟
قطعا هر ملتی از گذشته خود عبرت نگرفت محکوم به نابودی خواهد شد .  نظام سلطه برای تسلط و غارت ملت ها، چارچوب های غیرقابل  تجدیدنظری دارد که با عوض شدن سیاستمداران و دولت ها این چارچوب ها همچنان باقی خواهد ماند و لذا آن ذهن سیاسی که با عوض شدن رییس جمهوری در نظام استکباری، تیغ تیز استعمار را از گلوی خود دور می بیند آلوده است و اگر این ذهن های آلوده بر سرنوشت ملتی سلطه یابد، آن ملت به بردگی کشیده خواهد شد.
اگر پای دیپلماسی بر زمین واقعیات وارونه نهاده شود، جزو ذلت و تباهی ارمغان دیگری بر سرنوشت ملت ها حاکم نخواهد شد.
روزشماری برخی سیاستمداران برای روز انتخابات آمریکا و فشار معیشتی تا آن روز به ملت، برای قبول باج دهی دیگری به غرب، وضعیتی در داخل ایجاد خواهد کرد که آشوب و بسترهای تجزیه طلبی در کشور فراهم خواهد کرد.